ایرلند (به زبان ایرلندی Eire) در غرب اروپا واقع شده است و یک موقعیت کلیدی در مسیرهای اصلی دریایی و هوایی بین شمال اروپا و آمریکای شمالی است. جزیره ایرلند به 2 کشور تقسیم شده است - ایرلند شمالی و جمهوری ایرلند در جنوب. جمهوری ایرلند یا ایرلند به چهار ولایت کاناخت، لینستر، مونستر و اولستر تقسیم شده است و آن 4 ولایت به 26 شهرها تقسیم می شوند که پایتخت ایرلند دوبلین است.

ایرلند از تاریخ طولانی به 33000 سال قبل برخوردار است اما ورود قبایل سلتیک به جزیره در حدود 600 سال قبل از میلاد مسیح. جامعه ایرلند را به شدت تغییر داد. در سال 1921، 26 شهر در جنوب ایرلند از بریتانیا استقلال یافتند و دولت آزاد ایرلند ایجاد شد. پس از چند سال کوتاه، در سال 1937، ایرلند جمهوری اعلام شد. در سال 1948، ایرلند خود را از کشورهای مشترک المنافع بریتانیا خارج کرد و سپس در سال 1973، به جامعه اروپا (اتحادیه اروپا فعلی) پیوست.

جمهوری ایرلند عمدتاً یک کشور کاتولیک است، در حالی که ایرلند شمالی عمدتاً پروتستان است. زبان های رسمی ایرلند انگلیسی و ایرلندی هستند که زبان انگلیسی اولین و رایج ترین زبان گفتاری آن است. ایرلندی در ساحات "Gaeltacht" در غرب جزیره به عنوان یک زبان گفتاری باقی مانده است.

ایرلند در زون زمانی گرینویچ قرار دارد و در ماه مارچ، ساعت ها یک ساعت به جلو و در ماه اکتوبر یک ساعت به عقب می روند تا زمان روشنی را تسهیل کنند. آب و هوای ایرلند مختلط است و باران منظم ویژگی اصلی آن است - داشتن چهار فصل در یک روز غیر معمول نیست! در نتیجه این آب و هوای مرطوب، ایرلند به خاطر مناظر سبز زیبای خود مشهور است و به "جزیره زمرد" معروف است.

ایرلند یکی از مترقی ترین و سریع ترین اقتصادهای اروپایی در حال رشد است که سطح عظیمی از افراد داخلی و سرمایه گذاری مالی را به خود جذب می کند.

مردم ایرلند بسیار اجتماعی هستند، به طور طبیعی مؤدب هستند و برای استقبال از بازدیدکنندگان به این کشور تلاش می کنند و به دلیل "Cead Mile Failte" ("صد هزار استقبال") معروف هستند. تاریخ و هویت ایرلندی مایه غرور مردم ایرلندی است و تأثیر زیادی بر شکل گیری آنها و نحوه رفتار آنها با دیگران دارد. در مقایسه با سایر نقاط اروپای غربی، زندگی در ایرلند کمی آرام تر است. ایرلندی ها برای خانواده و دوستان ارزش قائل هستند و از گذراندن وقت با آنها لذت می برند و هر دو برای کیفیت زندگی آنها بسیار مهم هستند. شام ها و آخر هفته‌ها، میخانه‌ها، کافه‌ها و رستورانت های محلی مملو از مردمی است که با خوردن غذا و نوشیدنی معاشرت می‌کنند.